mmm...
Sometimes my friends amaze me. Often times I wonder how I got so lucky.

Salamat sa mga bumati sakin. Nakakatuwa, simula apat na oras bago birthday ko, hanggang 6 ng hapon kinabukasan, may mga bumati sakin. Salamat at inyong naalala. Salamat sa mga tumawag, natouch ako sa madaling araw na tawag nila Carlos. Oi, inaapi niyo daw si Paolo Macabuag! Hahaha, iniwan niyo. :) Salamat sa mga nagbigay ng regalo. Natouch ako kay Sigrid. Scrap book! Hahaha. At Camie, ang bango nung lotion! Thanks thanks. Salamat sa mga nagtext, natouch ako. May mga tao pang nakaalala na di ko ineexpect na makaalala/makaalam. Dapor and Robin, salamat, nagulat ako. Hahaha. Salamat sa mga nagpost sa lj nila. Salamat kay Honey Pie na nagpakita saken at nagpaliwanag sa araw ko kahit na napakahirap ng long test. Salamat sa pamilya ko, na nagbigay ng pera. Yay. XD Hahaha, at Dad, okay lang yun, naiintindihan ko na di natin kaya as of the moment. Makakapaghintay naman ako. :) At, higit sa lahat, salamat sa Diyos sapagkat 18 taon na, buhay parin ako.

Minsan naaaliw ako ng mga kaibigan ko. Madalas iniisip ko kung paano ako naging ganito kaswerte.